تبلیغات
ترجمه ای از قرآن






نویسنده: گل مریم
تاریخ: پنجشنبه 14 آذر 1392-21:11





نویسنده: گل مریم
تاریخ: چهارشنبه 22 خرداد 1392-00:43





مناجات شعبانیه از مناجات های جلیل القدر ائمه علیهم السلام بوده، و مشتمل بر مضامین بسیار بلندی است، و هرگاه که‏ حضور قلبی باشد خواندن آن مناسب است:




اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ:خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،
وَ اسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُکَ: و شنوای دعایم باش آنگاه که می خوانمت، وَ اسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُکَ: و صدایم را بشنو گاهی که صدایت می کنم، وَ أَقْبِلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُکَ:و به من توجّه کن هنگامی که با تو مناجات می نمایم، فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَیْکَ: همانا به سوی تو گریختم، وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیْکَ مُسْتَکِینا لَکَ مُتَضَرِّعا: و در حال درماندگی و زاری در برابرت ایستادم، إِلَیْکَ رَاجِیا لِمَا لَدَیْکَ ثَوَابِی: پاداشی را که نزد توست امیدوارم

وَ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی: آنچه را که در درون دارم می دانی، وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی: بر حاجتم خبر داری، وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی: نهانم را می شناسی، وَ لا یَخْفَی عَلَیْکَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ: بر تو پوشیده نیست،کار بازگشت به آخرت و خانه ابدی ام

وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی: و آنچه که می خواهم به زبان آرم،وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی: و خواهش خویش را بازگو کنم وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی: و هم آنچه را که برای عاقبتم امید دارم،

وَ قَدْ جَرَتْ مَقَادِیرُکَ عَلَیَّ یَا سَیِّدِی فِیمَا یَکُونُ مِنِّی إِلَی آخِرِ عُمْرِی مِنْ سَرِیرَتِی وَ عَلانِیَتِی: همانا آنچه تقدیر نموده ای بر من ای آقای من در آنچه که تا پایان عمر بر من فرود می آید از نهان و آشکارم جاری شده است، وَ بِیَدِکَ لا بِیَدِ غَیْرِکَ زِیَادَتِی وَ نَقْصِی وَ نَفْعِی وَ ضَرِّی: و تنها به دست توست نه به دست غیر تو فزونی و کاستی ام و سود و زیانم،

إِلَهِی إِنْ حَرَمْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَرْزُقُنِی: خدایا اگر محرومم کنی پس کیست آن که به من روزی دهد؟


وَ إِنْ خَذَلْتَنِی فَمَنْ ذَا الَّذِی یَنْصُرُنِی.و اگر خوارم سازی پس کیست آن که به من یاری رساند؟

إِلَهِی أَعُوذُ بِکَ مِنْ غَضَبِکَ وَ حُلُولِ سَخَطِکَ: خدایا به تو پناه می آورم از خشمت و از فرود آمدن غضبت.

إِلَهِی إِنْ کُنْتُ غَیْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِکَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَیَّ بِفَضْلِ سَعَتِکَ:
خدایا اگر شایسته رحمت نیستم، تو سزاواری که بر من با فراوانی فضلت بخشش نمایی،

إِلَهِی کَأَنِّی بِنَفْسِی وَاقِفَةٌ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ قَدْ أَظَلَّهَا حُسْنُ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ فَقُلْتَ [فَفَعَلْتَ] مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ تَغَمَّدْتَنِی بِعَفْوِکَ:
خدایا گویی من با همه هستی ام در برابرت ایستاده ام، درحالی که حسن اعتمادم بر تو، بر وجودم سایه افکنده است، و آنچه را تو شایسته آنی بر من جاری کرده ای و مرا با عفوت پوشانده ای،

إِ
لَهِی إِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ أَوْلَی مِنْکَ بِذَلِکَ: خدایا اگر گذشت کنی، چه کسی از تو سزاوارتر به آن است؟ وَ إِنْ کَانَ قَدْ دَنَا أَجَلِی وَ لَمْ یُدْنِنِی [یَدْنُ] مِنْکَ عَمَلِی: و اگر مرگم نزدیک شده باشد و عملم مرا به تو نزدیک نکرده، فَقَدْ جَعَلْتُ الْإِقْرَارَ بِالذَّنْبِ إِلَیْکَ وَسِیلَتِی: اعترافم را به گناه، وسیله خویش به بارگاهت قرار دادم.

إِلَهِی قَدْ جُرْتُ عَلَی نَفْسِی فِی النَّظَرِ لَهَا فَلَهَا الْوَیْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَهَا:
خدایا بر نفسم در فرمانبری از آن، گناه بار کردم، پس وای بر او اگر او را نیامرزی،

إِلَهِی لَمْ یَزَلْ بِرُّکَ عَلَیَّ أَیَّامَ حَیَاتِی فَلا تَقْطَعْ بِرَّکَ عَنِّی فِی مَمَاتِی: خدایا نیکی ات بر من در روزهای زندگی ام پیوسته بود، پس نیکی خویش را در هنگام مرگم از من قطع مکن.

إِلَهِی کَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِکَ لِی بَعْدَ مَمَاتِی وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِی [تُولِنِی] إِلا الْجَمِیلَ فِی حَیَاتِی:
خدایا چگونه از حسن توجهت پس از مرگم ناامید شوم؟، درحالی که در طول زندگی ام مرا جز به نیکی سرپرستی نکردی.

إِلَهِی تَوَلَّ مِنْ أَمْرِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ: خدایا کارم را چنان که سزاوار آنی بر عهده گیر، وَ عُدْ عَلَیَّ بِفَضْلِکَ عَلَی مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ: خدایا به سوی من با فضلت بازگرد، به سوی گناهکاری که جهلش سراپایش را پوشانده،

إِلَهِی قَدْ سَتَرْتَ عَلَیَّ ذُنُوبا فِی الدُّنْیَا:
خدایا گناهانی را در دنیا بر من پوشاندی، وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَی سَتْرِهَا عَلَیَّ مِنْکَ فِی الْأُخْرَی: که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج ترم، [إِلَهِی قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَیَ] إِذْ لَمْ تُظْهِرْهَا لِأَحَدٍ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ: گناهم را در دنیا برای هیچ یک از بندگان شایسته ات آشکار نکردی، فَلا تَفْضَحْنِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَلَی رُءُوسِ الْأَشْهَادِ: پس مرا در قیامت در برابر دیدگان مردم رسوا مکن،

إِلَهِی جُودُکَ بَسَطَ أَمَلِی:
خدایا جود تو آرزویم را گسترده ساخت، وَ عَفْوُکَ أَفْضَلُ منْ عَمَلِی: و عفو تو از عمل من برتری گرفت.

إِلَهِی فَسُرَّنِی بِلِقَائِکَ یَوْمَ تَقْضِی فِیهِ بَیْنَ عِبَادِکَ:
خدایا روزی که در آن میان بندگانت حکم می کنی، مرا به دیدارت خوشحال کن.

إِلَهِی اعْتِذَارِی إِلَیْکَ اعْتِذَارُ مَنْ لَمْ یَسْتَغْنِ عَنْ قَبُولِ عُذْرِهِ:
خدایا عذرخواهی من از پیشگاهت عذرخواهی کسی است که از پذیرفتن عذرش بی نیاز نگشته،

فَاقْبَلْ عُذْرِی یَا أَکْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَیْهِ الْمُسِیئُون:
پس عذرم را بپذیر ای کریم ترین کسی که بدکاران از او پوزش خواستند.

إِلَهِی لا تَرُدَّ حَاجَتِی: خدایا حاجتم را برمگردان، وَ لا تُخَیِّبْ طَمَعِی: و طمعم را قرین نومیدی مساز، وَ لا تَقْطَعْ مِنْکَ رَجَائِی وَ أَمَلِی: و امید و آرزویم را از خود مبر.

إِلَهِی لَوْ أَرَدْتَ هَوَانِی لَمْ تَهْدِنِی:
خدایا اگر خواری ام را می خواستی، هدایتم نمی نمودی، وَ لَوْ أَرَدْتَ فَضِیحَتِی لَمْ تُعَافِنِی: و اگر رسوایی ام را خواسته بودی عافیتم نمی بخشیدی،

إِلَهِی مَا أَظُنُّکَ تَرُدُّنِی فِی حَاجَةٍ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی طَلَبِهَا مِنْکَ:
خدایا این گمان را به تو ندارم که مرا در حاجتی که عمرم را در طلبش سپری کرده ام، از درگاهت بازگردانی.

إِلَهِی فَلَکَ الْحَمْدُ:
خدایا تو را سپاس، أَبَدا أَبَدا: سپاسی ابدی و جاودانه، دَائِما سَرْمَدا: همیشگی و بی پایان، ،یَزِیدُ وَ لا یَبِیدُ: سپاسی که افزون شود و نابود نگردد، کَمَا تُحِبُّ وَ تَرْضَی: آن گونه که پسندی و خشنود گردی،

إِلَهِی إِنْ أَخَذْتَنِی بِجُرْمِی:
خدایا اگر مرا بر جرمم بگیری، أَخَذْتُکَ بِعَفْوِکَ: من نیز تو را به عفوت بگیرم، وَ إِنْ أَخَذْتَنِی بِذُنُوبِی: و اگر مرا به گناهانم بگیری أَخَذْتُکَ بِمَغْفِرَتِکَ: ، به آمرزشت میگیرم، وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِی النَّارَ: و اگر مرا وارد دوزخ کنی، أَعْلَمْتُ أَهْلَهَا أَنِّی أُحِبُّکَ: به اهل آن آگاهی دهم که تو را دوست دارم.

إِلَهِی إِنْ کَانَ صَغُرَ فِی جَنْبِ طَاعَتِکَ عَمَلِی:
خدایا اگر عملم در برابر طاعتت کوچک بوده، فَقَدْ کَبُرَ فِی جَنْبِ رَجَائِکَ أَمَلِی: همانا از سر امید به تو آرزویم بزرگ است.

إِلَهِی کَیْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِکَ بِالْخَیْبَةِ مَحْرُوما:
خدایا چگونه از بارگاهت با نومیدی و محرومیت بازگردم، وَ قَدْ کَانَ حُسْنُ ظَنِّی بِجُودِکَ أَنْ تَقْلِبَنِی بِالنَّجَاةِ مَرْحُوما: و حال آن که خوش گمانی ام به بخشش وجودت این بوده که مرا نجات یافته و بخشیده باز می گردانی،

إِلَهِی وَ قَدْ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِی شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْکَ:
خدایا عمرم را در آزمندی غفلت از تو نابود ساختم، وَ أَبْلَیْتُ شَبَابِی فِی سَکْرَةِ التَّبَاعُدِ مِنْکَ: و جوانی ام را در مستی دوری از تو پیر نمودم.

إِلَهِی فَلَمْ أَسْتَیْقِظْ أَیَّامَ اغْتِرَارِی بِکَ:
خدایا در روزگار غرور نسبت به تو، بیدار نشدم وَ رُکُونِی إِلَی سَبِیلِ سَخَطِکَ: و گاه تمایلم به سوی خشم تو آگاه نگشتم.

إِلَهِی وَ أَنَا عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ: خدایا و من بنده تو و فرزند بنده توام، قَائِمٌ بَیْنَ یَدَیْکَ: در برابرت ایستاده ام، مُتَوَسِّلٌ بِکَرَمِکَ إِلَیْکَ: به کرمت به حضرت تو متوسّلم.

إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ:
خدایا بنده ای هستم، أَتَنَصَّلُ إِلَیْکَ مِمَّا کُنْتُ أُوَاجِهُکَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیَائِی مِنْ نَظَرِکَ: که به درگاهت از آنچه که با آن با تو روبرو بوده ام از کمی حیایم از مراقبتت نسبت به من بیزاری می جویم وَ أَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْکَ: و از تو درخواست گذشت می کنم، إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِکَرَمِکَ: زیرا گذشت صفتی درخور کرم توست.

إِلَهِی لَمْ یَکُنْ لِی حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِیَتِکَ:
خدایا برایم نیرویی نیست که خود را بوسیله آن از عرصه نافرمانیت بیرون برم، إِلا فِی وَقْتٍ أَیْقَظْتَنِی لِمَحَبَّتِکَ: مگر آنگاه که به محبّتت بیدارم سازی، وَ کَمَا أَرَدْتَ أَنْ أَکُونَ کُنْتُ: و آنچنان که خواستی باشم، فَشَکَرْتُکَ: پس تو را شکر گذارم، بِإِدْخَالِی فِی کَرَمِکَ: برای اینکه در آستان کرمت واردم کردی، وَ لِتَطْهِیرِ قَلْبِی مِنْ أَوْسَاخِ الْغَفْلَةِ عَنْکَ: و هم اینکه دلم را از آلایه های غفلت از حضرتت پاک نمودی.

إِلَهِی انْظُرْ إِلَیَّ:
خدایا بر من نظر کن،نَظَرَ مَنْ نَادَیْتَهُ: نظر به کسی که صدایش کردی فَأَجَابَکَ: و تو را اجابت کرد، وَ اسْتَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِکَ: و به یاریت به کارش گماشتی فَأَطَاعَکَ: و او از تو اطاعت کرد، یَا قَرِیبا لا یَبْعُدُ عَنِ الْمُغْتَرِّ بِهِ: ای نزدیکی که از فریفتگان دور نمی شود،وَ یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ عَمَّنْ رَجَا ثَوَابَهُ: و ای سخاوتمندی که از امید بستگان به پاداشش دریغ نمی ورزد.

إِلَهِی هَبْ لِی قَلْبا:
خدایا قلبی به من عنایت کن، یُدْنِیهِ مِنْکَ شَوْقُهُ: که اشتیاقش او را به تو نزدیک کند، وَ لِسَانا یُرْفَعُ إِلَیْکَ صِدْقُهُ: و زبانی که صدقش به جانب تو بالا برده شود؛ وَ نَظَرا یُقَرِّبُهُ مِنْکَ حَقُّهُ: و نگاهی که حق بودن او را به تو نزدیک نماید،

إِلَهِی إِنَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِکَ غَیْرُ مَجْهُولٍ:
خدایا کسی که به تو شناخته شد، ناشناخته نیست، وَ مَنْ لاذَ بِکَ غَیْرُ مَخْذُولٍ: و آن که به تو پناهنده شد خوار نیست، وَ مَنْ أَقْبَلْتَ عَلَیْهِ غَیْرُ مَمْلُوکٍ [مَمْلُولٍ]: و هرکه را تو به او روی آوری برده نیست.

إِلَهِی إِنَّ مَنِ انْتَهَجَ بِکَ لَمُسْتَنِیرٌ: خدایا آن که به تو راه جوید راهش روشن است، وَ إِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِکَ لَمُسْتَجِیرٌ: و آن که به تو پناه جوید در پناه توست، وَ قَدْ لُذْتُ بِکَ یَا إِلَهِی: و من به تو پناه آوردم ای خدای من، فَلا تُخَیِّبْ ظَنِّی مِنْ رَحْمَتِکَ: پس گمانم را از رحمتت ناامید مساز، وَ لا تَحْجُبْنِی عَنْ رَأْفَتِکَ: و از مهربانیت محرومم مکن،

إِلَهِی أَقِمْنِی فِی أَهْلِ وَلایَتِکَ:
خدایا در میان اهل ولایتت برنشانم، مُقَامَ مَنْ رَجَا الزِّیَادَةَ مِنْ مَحَبَّتِکَ: نشاندن آن که به افزون شدن محبّتت امید بسته،

إِلَهِی وَ أَلْهِمْنِی وَ لَها بِذِکْرِکَ إِلَی ذِکْرِکَ:
خدایا شیفتگی به ذکرت را پیوسته به من الهام فرما، وَ هِمَّتِی فِی رَوْحِ نَجَاحِ أَسْمَائِکَ وَ مَحَلِّ قُدْسِکَ: و همّتم را در نسیم کامیابی نامهایت و جایگاه قدست قرار ده.

إِلَهِی بِکَ عَلَیْکَ:
خدایا به حق خودت بر خودت، إِلا أَلْحَقْتَنِیبِمَحَلِّ أَهْلِ طَاعَتِکَ وَ الْمَثْوَی الصَّالِحِ مِنْ مَرْضَاتِکَ: مرا به جایگاه اهل طاعتت، و جایگاه شایسته بر ساخته از خشنودیت برسان فَإِنِّی لا أَقْدِرُ لِنَفْسِی دَفْعا: زیرا که من نه بر دفعی از خود قدرت دارم، وَ لا أَمْلِکُ لَهَا نَفْعا: و نه بر نفع خویش مالک هستم.

إِلَهِی أَنَا عَبْدُکَ الضَّعِیفُ الْمُذْنِبُ:
خدایا من بنده ناتوان گنهکار توام، وَ مَمْلُوکُکَ الْمُنِیبُ [الْمَعِیبُ]: و مملوک توبه کننده به پیشگاهت، فَلا تَجْعَلْنِی مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَکَ: مرا از کسانی که رویت را از آنان برگرداندی قرار مده،وَ حَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِکَ: و نه از کسانی که غفلتشان از بخششت محرومشان نموده.

إِلَهِی هَبْ لِی کَمَالَ الانْقِطَاعِ إِلَیْکَ:
خدایا کمال جدایی از مخلوقات را، برای رسیدن کامل به خودت به من ارزانی کن،وَ أَنِرْ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا بِضِیَاءِ نَظَرِهَا إِلَیْکَ: و دیدگان دلهایمان را به پرتو نگاه به سوی خویش روشن کن، حَتَّی تَخْرِقَ أَبْصَارُ الْقُلُوبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ إِلَی مَعْدِنِ الْعَظَمَةِ: تا دیدگان دل پرده های نور را دریده و به سرچشمه عظمت دست یابد، وَ تَصِیرَ أَرْوَاحُنَا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِکَ: و جانهایمان آویخته به شکوه قدست گردد،

إِلَهِی وَ اجْعَلْنِی مِمَّنْ نَادَیْتَهُ:
خدایا مرا از کسانی قرار ده که آوازشان دادی، فَأَجَابَکَ: پس پاسخت دادند، وَ لاحَظْتَهُ: به آنها توجه فرمودی، فَصَعِقَ لِجَلالِکَ: پس در برابر بزرگیت مدهوش شدند، فَنَاجَیْتَهُ سِرّا: و با آنان راز پنهان گفتی وَ عَمِلَ لَکَ جَهْرا: و آنان آشکارا برای تو کار کردند

إِلَهِی لَمْ أُسَلِّطْ عَلَی حُسْنِ ظَنِّی قُنُوطَ الْإِیَاسِ: خدایا بر خوش بینی ام ناامیدی و یأس را چیره نساز، وَ لا انْقَطَعَ رَجَائِی مِنْ جَمِیلِ کَرَمِکَ: و امیدم را از زیبایی کرمت نبر.

إِلَهِی إِنْ کَانَتِ الْخَطَایَا قَدْ أَسْقَطَتْنِی لَدَیْکَ:
خدایا گر خطاهایم مرا از نظرت انداخته، فَاصْفَحْ عَنِّی بِحُسْنِ تَوَکُّلِی عَلَیْکَ: به خاطر حسن اعتمادم بر تو از من چشم پوشی کن.

إِلَهِی إِنْ حَطَّتْنِی الذُّنُوبُ مِنْ مَکَارِمِ لُطْفِکَ:
خدایا اگر گناهان از جایگاه مکارم لطفت مرا پائین آورده، فَقَدْ نَبَّهَنِی الْیَقِینُ إِلَی کَرَمِ عَطْفِکَ: اما یقین به کرم عنایتت هوشیارم نموده.

إِلَهِی إِنْ أَنَامَتْنِی الْغَفْلَةُ عَنِ الاسْتِعْدَادِ لِلِقَائِکَ:
خدایا اگر غفلت از آماده شدن برای دیدارت به خوابم فرو برده، فَقَدْ نَبَّهَتْنِی الْمَعْرِفَةُ بِکَرَمِ آلائِکَ: ولی معرفت به نعمتهای کریمانه ات مرا بیدار ساخته است.

إِلَهِی إِنْ دَعَانِی إِلَی النَّارِ عَظِیمُ عِقَابِکَ:
خدایا اگر بزگی مجازاتت مرا به سوی آتش فرا خوانده، فَقَدْ دَعَانِی إِلَی الْجَنَّةِ جَزِیلُ ثَوَابِکَ: هرآینه ثواب برجسته ات مرا به سوی بهشت خوانده است،

إِلَهِی فَلَکَ أَسْأَلُ:
خدایا از تو درخواست می کنم، وَ إِلَیْکَ أَبْتَهِلُ: و به پیشگاهت زاری نموده، وَ أَرْغَبُ: و رغبت می ورزم، وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ: و از تو می خواهم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی، وَ أَنْ تَجْعَلَنِی مِمَّنْ یُدِیمُ ذِکْرَکَ: و مرا از کسانی قرار دهی که ذکرت را همواره بر زبان دارند، وَ لا یَنْقُضُ عَهْدَکَ: و پیمانت را نمی شکنند، وَ لا یَغْفُلُ عَنْ شُکْرِکَ: و از سپاست غافل نمی شوند، وَ لا یَسْتَخِفُّ بِأَمْرِکَ و فرمانت را سبک نمی شمارند،

إِلَهِیوَ أَلْحِقْنِی بِنُورِ عِزِّکَ الْأَبْهَجِ: خدایا مرا به نور عزّت بسیار زیبایت برسان فَأَکُونَ لَکَ عَارِفا: تا عارف به وجودت گردم، وَ عَنْ سِوَاکَ مُنْحَرِفا: و از غیر تو روی گردان شوم، وَ مِنْکَ خَائِفا مُرَاقِبا: و از تو هراسان و برحذر باشم، یَا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ: ای دارای بزرگی و بزرگواری،وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ رَسُولِهِ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ وَ سَلَّمَ تَسْلِیما کَثِیرا: و درود خدا و سلام بسیار او بر محمّد فرستاده اش، و برخاندان پاکش باد.


التماس دعا




allahomma6