تبلیغات
ترجمه ای از قرآن






نویسنده: گل مریم
تاریخ: پنجشنبه 14 آذر 1392-21:11





نویسنده: گل مریم
تاریخ: چهارشنبه 2 اسفند 1391-16:56

بسم الله الرحمن الرحیم

غفران ذنب- تكفیر سیئه‏

ناگفته نماند درباره بخشودن ذنوب در قرآن پیوسته "غفران ذنوب" آمده و «غفران سیئات و سیّئة» حتى یكبار هم نیامده است، از آنطرف پیوسته در علاج سیئات كلمه تكفیر آمده مثل «كَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا» ولى «اغفر سیئاتنا» حتى یكدفعه هم بكار نرفته است


مگر آیه نَتَجاوَزُ عَنْ سَیِّئاتِهِمْ احقاف: 16. كه بلفظ «نَتَجاوَزُ» آمده پس در این چه سرّى هست؟

بنظر میاید "ذنوب" خود گناهان است كه بصورت نیرو در عالم رها شده و در آخرت مجسّم خواهند شد و "سیّئات" آثار وضعى گناهان از قبیل تیرگى قلوب، رفتن آبروها، آمدن عذاب دنیوى و غیره مثلا در آیات:

"فَأَصابَهُمْ سَیِّئاتُ ما عَمِلُوا ... "نحل: 34.

"وَ بَدا لَهُمْ سَیِّئاتُ ما كَسَبُوا" زمر:48.

"فَأَصابَهُمْ سَیِّئاتُ ما كَسَبُوا" زمر: 51.

"فَوَقاهُ اللَّهُ سَیِّئاتِ ما مَكَرُوا" غافر: 45.

"وَ بَدا لَهُمْ سَیِّئاتُ ما عَمِلُوا" جاثیه: 33.

كه سیّئات از «ما كَسَبُوا- ... ما عَمِلُوا- ... ما مَكَرُوا» جدا شده است و اگر اضافه لامیّه باشد چنانكه ظاهرا لامیّه است كاملا روشن است كه "سیّئات" آثار مكر و عمل بداند و گرنه میبایست گفته شود «فَاصابَهُمْ ما مَكَرُوا» ایضا از آیه:

"رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا" آل عمران: 193.

روشن میشود كه "ذنوب" غیر از "سیّئات" است.

آنوقت این از رسم قرآن است كه درباره سیّئه تكفیر و درباره ذنب غفران بكار میبرد ولى هنوز كاملا علّت آن برنگارنده روشن نیست از طرف دیگر سیّئه گویا گاهى بگناه هم اطلاق شده است مثل وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَلا یُجْزى‏ إِلَّا مِثْلَها انعام:

160. و اللّه العالم.


بررسى دو آیه

در اینجا لازم است دو آیه زیر را بررسى كنیم:

1- "إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَكَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ یَشاءُ" نساء:48 و 116.

یعنى: خدا شرك را نمیبخشد و جز آن هر گناه را در حق كسیكه بخواهد میبخشد. این آیه صریح است كه غیر از شرك گناهان دیگر قابل بخشوده شده است.

2- "قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعاً ... وَ أَنِیبُوا إِلى‏ رَبِّكُمْ ... "زمر: 53- 54.

یعنى: بگو اى بندگان من كه بر خویش اسراف كرده ‏اید از رحمت خدا ناامید نباشید كه خدا همه گناهان را میامرزد- بسوى پروردگارتان برگردید.

این آیه وعده مغفرت را شامل همه گناهان میداند حتى شرك را نیز، البته در صورت توبه، كه فرموده: «وَ أَنِیبُوا إِلى‏ رَبِّكُمْ» و از طرف دیگر بضرورت اسلام اگر مشرك توبه كند توبه‏ اش قبول است.

بنظر نگارنده: آیه اول در هر دو مورد راجع بقیامت است یعنى اگر كسى از دنیا بدون توبه رفت اگر مشرك باشد غیر قابل عفو است ولى اگر مرتكب گناهان دیگر بوده اگر خدا بخواهد میبخشد. این مطلب یعنى راجع بآخرت بودن از آیه ما قبل نیز در هر دو مورد بدست میاید.

ولى آیه دوم راجع بدنیا است.

یعنى اگر در دنیا توبه كنند همه گناهان حتى شرك مورد عفو است لذا فرموده:

"نا امید نباشید و توبه كنید."




قاموس قرآن سید علی اکبر قرشی ج 5