تبلیغات
ترجمه ای از قرآن






نویسنده: گل مریم
تاریخ: پنجشنبه 14 آذر 1392-21:11





نویسنده: گل مریم
تاریخ: چهارشنبه 2 اسفند 1391-16:53

بسم الله الرحمن الرحیم

غفّار و غفور

هر دو صیغه مبالغه ‏اند یعنى بسیار آمرزنده و هر دو از اسماء حسنى ‏اند

"إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ" بقره: 173.


"وَ أَنَا أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِیزِ الْغَفَّارِ" غافر: 42.

غفور مجموعا 91 بار و غفّار چهار بار در كلام اللّه بكار رفته است.

در اقرب الموارد گفته: "غفّار" در افاده مبالغه از "غفور" ابلغ است بعلت زیادت حروف و بقولى "غفور" از حیث كیفیّت مبالغه است و "غفّار" از حیث كمیّت یعنى:

غفور آمرزنده گناهان بزرگ و غفّار آمرزنده گناهان بسیار است.

(استغفار): طلب مغفرت.

"وَ ما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِیمَ لِأَبِیهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ ..." توبه: 114.

"كُلُوا مِنْ رِزْقِ رَبِّكُمْ وَ اشْكُرُوا لَهُ بَلْدَةٌ طَیِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ" سباء:15.

اگر گویند: در این آیه صحبت از گناه نیست پس علّت آمدن «غفور» چیست؟ گوئیم: شاید علت آن این باشد كه شكر سبب مزید نعمت و آمرزش گناه است بمناسبت "وَ اشْكُرُوا "لفظ غفور بكار رفته است همچنین است آیات دیگر از این قبیل.

[غفران گناهان‏] باید دانست: گناه در حقیقت نیروهاى مخصوصى است كه از مواد بدن برخاسته و بصورت نیرو بیرون ریخته ‏اند. بعبارت دیگر همانطور كه حرارت اطاق همان نفت بخارى روایت قابل دقت است پس گناه معدوم نمیشود چون موجود را معدوم شدن نیست ولى مستور میگردد و شاید مستور شدن این است كه جزء اشیاء دیگر گردیده و ناپدید میشود.



قاموس قران ج 5






نوع مطلب: لغات قرآن کریم